چهارشنبه ۶ مرداد ۱۴۰۰ ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۱
ویجت ها و آخرین اخبار
تیتر یک و اخبار برگزیده
آخرین اخبار، ویجت ها و جدول ها

«کاوش نجات‌­بخشی حوضه­ آبگیر «سد مراش- محوطه جن­‌دره­ سی » شهرستان ماهنشان در استان زنجان با توجه به آثار و شواهد بدست آمده نشان داد که محوطه استقراری آشکار شده متعلق به دوره تاریخی(اشکانی - ساسانی) است.»
«کاوش نجات‌­بخشی حوضه­ آبگیر «سد مراش- محوطه جن­‌دره­ سی » شهرستان ماهنشان در استان زنجان با توجه به آثار و شواهد بدست آمده نشان داد که محوطه استقراری آشکار شده متعلق به دوره تاریخی(اشکانی - ساسانی) است.»

به گزارش هنرمندنیوز، به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، شقایق هورشید - سرپرست هیئت باستان‌شناسی این محوطه‌ی تاریخی - با اعلام این خبر گفت: کاوش‌های نجات­بخشی حوضه­ آبگیر سد مراش شهرستان ماهنشان استان زنجان با مجوز پژوهشگاه با کاوش درمحوطه­ «مراش ۶» (محوطه­ جِن­‌دَرَه ­سی) به انجام رسید.

او با بیان اینکه بررسی و شناسایی حوضه­ ی آبگیر سد مراش با هدف نجات‌­بخشی، توسط لاله عبدی­‌کیا در سال ۱۳۹۳ انجام شده بود، افزود: در این بررسی مجموعاً ۱۶ اثر تاریخی و باستانی ادوار مختلف از پارینه سنگی میانی تا دوره­  اسلامی متآخر شناسایی و معرفی شد که محوطه­ مراش ۶ که در بین اهالی روستا و به واسطه­‌ی قرارگرفتن آن در ابتدای دره­­ جن­دره­ سی، با نام محوطه جن­دره­ سی شناخته می­ شود، حدوداً در ۵۰۰ متری جنوب ­غربی روستای مراش، یک کیلومتری ساختگاه سد و در دره­ رودخانه­ حلب قرار گرفته است.

هورشید با اشاره به این که با ساخت و آبگیری سد مراش این محوطه به طور کامل به زیر آب می‌رود، بیان کرد: محوطه­  مورد اشاره در بررسی سال ۱۳۹۳ با توجه به شواهد و یافته‌­های سطحی، گورستان عصرآهن معرفی شده است.

او با بیان این‌که این محوطه توسط قاچاقچیان اشیای عتیقه مورد حفاری‌های غیرمجاز قرار گرفته و در سطح آن چندین گودال و قطعات سنگ پراکنده شبیه بقایای گور مشاهده می‌­شود، افزود:  به علت  قرار گرفتن  در تراز آبگیری سد مراش و خطر نابودی آن، موقعیت و دسترسی بهتر به محوطه خصوصاً در شرایط سخت منطقه و همچنین بودجه محدود گروه، برای کاوش نجات­بخشی پیشنهاد شد.

سرپرست هیئت باستان شناسی با تاکید بر این‌که گروه کاوش به واسطه­‌ی اطلاعات بررسی سال۱۳۹۳ و همچنین مشاهدات سطحی، کار را با ایجاد ترانشه­­ گسترده­ای با ابعاد ۱۰×۱۵ متر در راستای شمال­جنوب و به منظور دستیابی به ساختارهای گورها آغاز  کرد، ادامه داد: با ادامه­  کاوش مشخص شد که هیچ گونه گور یا تدفینی در محدوده  محوطه وجود ندارد، اما به تدریج ساختارهای معماری نمایان و امتداد ساختارها با الحاق ترانشه­های دیگری پیگری شد.

به گفته این باستان‌شناس، ساختارها و بقایای معماری شامل دیواره­ های ساخته شده از مصالح قلوه سنگ‌های رودخانه‌ای و ملات گل، یک کف سنگ فرش و دو اجاق هستند و در مجموع سه فضای معماری در راستای تقریبی شرقی- غربی نمایان شد.

او با تاکید بر این‌که در جریان کاوش تعداد زیادی تکه‌­های سفال که بعضاً دودزده (تکه سفال‌های آشپزخانه‌­ای) و مربوط به استفاده روزمره توسط ساکنان آن دوره بوده بدست آمد، گفت: علاوه بر این‌که تعداد زیادی قطعات استخوان و دندان‌های جانوری که احتمالاً متعلق به حیوانات اهلی بوده به دست آمد که مورد مصرف روزانه ساکنان بوده، از اشیای به دست آمده دیگر می‌­توان به مشته­  سنگی و سنگ ساب اشاره کرد که تماماً پس از مستندنگاری به امین اموال استان زنجان تحویل داده شد.

هورشید ادامه داد: با توجه به آثار و شواهد بدست آمده به نظر می­رسد محوطه استقراری آشکار شده متعلق به دوره  تاریخی (اشکانی، ساسانی) است که در آینده با انجام آزمایش ترمولومینسانس می ­توان به اطمینان بیشتر دست یافت.

تبلیغات

ارسال دیدگاه:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جهت ارسال دیدگاه خود ابتدا بر روی کادر «من ربات نیستم» کلیک کنید.
پس از تایید، دکمه «ارسال دیدگاه» نمایان خواهد شد که با کلیک بر روی آن می توانید دیدگاه خود را ارسال نمایید..