«تلویزیون» تفاوت زیادی با تئاتر دارد
- شناسه خبر: 97492
- تاریخ و زمان ارسال: 5 اسفند 1404 ساعت 19:35
هنرمندنیوز: مهــرداد مســنن، متولـد هزار و سیصد و شصت و نه، کـرمان، لیسانس، بازیگر تصویر و نمایش که در کارنامه هنری این هنرمند سریالهای جیران، ازازیل، نون خ ۵، کلانتری، سینمایی آنتیک، تئاترهای سیاه خال(سالن اصلی تئاترشهر) پشت هم اندازها (سالن چهارسو تئاترشهر) ماه مهر از سال شصت (سالن استادصابر) تنها خدا… (سالن دا) مهمانسرای دودنیا (پردیس شهرزاد) و ده ها فیلم کوتـاه دیده می شود، با «مهرداد مسنن» که این روزها با سریال «روزی روزگاری آبادی» روی آنتن تلویزیون حضور دارد گفتگو داشته ایم که با هم میخوانیم.
*برای شروع، از نقشی که این روزها در سریال تلویزیونی بازی میکنید بگویید؛ چه چیزی این نقش را برایتان متفاوت کرد؟
چیزی که این نقش را برای من متفاوت کرد، پرداختن به دغدغههای انسانی و مسائل اجتماعی بود، آن هم در غالب کمدی و در فضای روستا. به نظر من این جنس روایت کمک میکند حرفهای مهم راحتتر و صادقانه تر به دل مخاطب بشیند.
*اولین برخوردتان با فیلمنامه چه حسی داشت و چه چیزی شما را به پذیرش این نقش ترغیب کرد؟
وقتی برای اولین بار فیلمنامه را خواندم، احساس کردم با یک اثر کمدی رو به رو هستم که فقط هدفش خنداندن مخاطب نیست، بلکه دارد با زبانی شیرین و بامزه به یکی از ویژگیهای ذاتی انسان یعنی حرص و طمع نزدیک می شود. چیزی که در ظاهر ساده و خندهدار به نظر میرسد در واقع آیینه ای است از رفتارها و موقعیتهایی که همه ما ممکن است تجربه کنیم. همین ترکیب هوشمندانه طنز و نقد اجتماعی باعث شد این نقش برای من جذاب بشود و وسوسه بشوم جزئی از این جهانِ کمدیِ صادقانه باشم.
*کار در تلویزیون چه تفاوتی با تجربه های تئاتری شما دارد؟
تجربه کار در تلویزیون برای من تفاوت زیادی با تئاتر دارد، به ویژه چون در تئاتر فقط یک بار کار کمدی انجام داده بودم و جدا از این در تئاتر همه چیز زنده و در لحظه است؛ ارتباط مستقیم با تماشاگر باعث می شود ریتم و انرژی کار طور دیگری شکل بگیرد. اما در تلویزیون، مدیوم تصویر اجازه جزئینگری بیشتری می دهد، بازی ظریفتر می شود و هر نگاه یا حرکت کوچیک معنا پیدا میکند.
*شما از تئاتر رشد کرده اید؛ تئاتر چه چیزهایی به شما آموخت که امروز در تلویزیون به کارتان می آید؟
خیلی موارد است که از تئاتر آموخته ام ولی بخواهم یکی از مهمترین ها را بگویم این است که تئاتر به من یاد داد صادقانه و در لحظه واکنش نشان بدهم. روی صحنه فرصت تکرار ندارید بنابراین باید واقعاً زندگی کنید نه بازی.
*به نظر شما بازیگری که از تئاتر می آید، چه امتیازی نسبت به بازیگران صرفاً تصویری دارد؟
بازیگری که از تئاتر میآید معمولاً پایه محکمتری در بیان، بدن و کنترل و تداوم احساسات دارد. چون تئاتر مجبورش میکند هر لحظه زنده و فعال باشد، بدون اتکا به زاویه دوربین و تدوین و کلکهای سینمایی.
*به عنوان یک بازیگر جوان، با چه چالش هایی در مسیر حرفهای خود رو به رو بوده اید؟
چالشها زیاد لست، ولی فکر می کنم بزرگترین چالشی که همه جوانها دارند این است که بعد از این که روی خودشان کار کردند و آماده شدند، چطور باید خودشان را معرفی و ارئه کنند. من بعد از مدتها و آزمون و خطا به این نتیجه رسیدم که فقط خداست می تواند راه را هموار کند و آدم را جای درست قرار بدهد نه هیچ کس و عامل دیگری.
*واکنش مخاطبان به این سریال تا اینجا چطور بوده و کدام بازخورد برایتان مهمتر است؟
واکنش مخاطبان تا حدود قسمت دوازدهم سریال بسیار خوب و امیدوارکننده بود. بعد از آن، همزمان با برخی اتفاقات و اعتراضات اجتماعی، حال عمومی جامعه تحتتأثیر قرار گرفت که طبیعتاً روی فضای دریافت آثار هنری هم اثر گذاشت. امیدوارم هر چه زودتر حال کشورم بهتر بشود، چون این از همه چیز مهمتر است، بااین حال، برای من نقدها اهمیت ویژهای دارند، چون بسیاری از آنها واقعاً سازنده و کمک کننده هستند.
نویسنده: عباسعلی اسکتی
