سینمای «فیلمفارسی» در برابر این سینما سربلند است

به گزارش هنرمندنیوز بیتا عالمی، متولد شهریور هزار و سیصد و شصت و چهار، تهران، فارغ التحصیل روانشناسی کودکان، بازیگر تصویر و نمایش که در کارنامه هنری این هنرمند می توان به فیلمهای سینمایی پرونده هاونا، آب نبات چوبی، خالتور، همه چی عادیه، مسلئه مهمین مشکل ملیحه، سلام علیکم، نورا، سایه های سبز، آواز گمشده، تله فیلم مردها فرشته نیستند، فیلم کوتاه ناجی، سریال های کام شیرین، سوجان، جورچین، مشاور، زخم کاری ۱، ازازیل، نمایش جشن سالگرد چخوف و کارگردانی فیلمهای پارانویا و آخرین درخواست اشاره کرد، با بیتا عالمی گفتگویی کوتاه داشته ایم که با هم می خوانیم.

*چطور برای بازی در فیلم «آواز گمشده» انتخاب شدید و این همکاری چگونه شکل گرفت؟

ظاهرا جناب عباسی گرامی به دلیل دیدن بازی های من در کارهای گذشته ام پیشنهاد همکاری به بنده دادند و من نیز پس از خواندن فیلمنامه این نقش را پذیرفتم.

*وقتی فیلمنامه را خواندید، چه چیزی بیش از همه توجه‌ تان را جلب کرد و نقش شما چه ویژگی خاصی داشت که باعث شد آن را قبول کنید؟

یکی از دلایل پذیرش این نقش توانایی آقای عباسی در نگارش فیلمنامه و در مرحله بعد ژانر فیلم بود که برای من در نوع خودش جدید و جالب بود.

*بعد از سالها حضور در عرصه بازیگری، اتفاق ایده آل از نگاه شما چیست و موفقیت در این حرفه را چطور تعریف می‌کنید؟

در مورد اتفاق ایده آل و موفقیت در این حرفه باید بگویم، بدون شک خواسته اصلی هر هنرمندی بخصوص در حرفه تصویر توانایی ارائه بازی قابل قبول و پذیرفته شدن از نگاه مخاطب می تواند باشد.

*فضا برای رشد جوانها در دنیای تصویر و نمایش چقدر فراهم است؟

در مورد این سوال سخن بسیار است و اجازه بدهید من نیز بسان بسیاری از عزیزان که سالهاست در این رشته فعالیت دارم و متاسفانه به دلائل بسیار محجور واقع شده اند، سخن به صحرای کربلا نزنم! اما اگر در تیم ملی فوتبال به جوانان علاقمند و البته بسیار بازی بلد بهایی داده باشند در این عرصه هم بدون رانت و فامیلی و پول و باندبازی و یکسری مسائل که گفتن آن بیشتر شرم اور است به جوانان بها داده خواهد شد.

*تمایل شما بیشتر بازی در چه نقش هایی است و یک نقش رؤیایی‌ یا عجیب برای شما چه می تواند باشد؟

همیشه سعی بر این داشته ام که توانایی هایم را آنقدر بالا ببرم تا بتوانم در پرسوناژها و شخصیتهای مختلف ارائه نقش کنم، از این رو نقش خاصی را در نظر ندارم و امید دارم که بتوانم در هر نقشی بهترین خودم باشم و همانگونه که گفتم مخاطب را نیز با خود همراه کنم.

*وضعیت حال حاضر سینمای ایران را چگونه می بینید؟

سوال جالبی بود، در شرایطی که به گمانم حدود صد سال می شود که هنر ششم پا در این مرز و بوم گذاشته است، سینمایی که با (آبی و رابی در ۱۳۰۹) و سپس (دختر لر در ۱۳۱۲) در ایران شروع شد، امروز باید فقط گفت انچه روزگاری دکتر هوشنگ کاووسی بنام فیلمفارسی در سالهای دهه چهل روی فیلم هایی در آن دوران نام نهاده بودند در برابر این سینما واقعا سربلند بودند، البته باید این را نیز اضافه کنم منکر برخی جرقه ها نمی توان شد و همیشه فیلمهایی بوده اند که با ناله آبروداری می کنند اما به قول آن بزرگ کی دهد این باده ها جواب مستی ما!؟

*آیا به زودی به یکی از سلبریتی های ما تبدیل خواهید شد؟

اگر منظورتان از سلبریتی تعریف امروز آن است تنها باید بگویم ظاهرا ما را از طلا بودن خیری نیست لطف فرموده ما را مس کنید! و در انتها باید بگویم بسیار سپاسگزارم از روزنامه هنرمند که این کوتاه زمان را در اختیارم گذاشتید، موفق باشید.