
واکاوی پدیدارشناسانه و نقد ساختارگرایانه بر «عزاداران بَیَل» اثر غلامحسین ساعدی
هنرمندنیوز : دهه چهل خورشیدی نقطه عطف گذار ادبیات داستانی ایران از «رئالیسم سوسیالیستی» به «رئالیسم روانشناختی» و «وهمی» (Magical Realism) است. در این میان، غلامحسین ساعدی (گوهرمراد)، با نگاه تیزبین پزشکگونهاش، جایگاهی یگانه دارد. انتشار مجموعه داستان پیوسته «عزاداران بَیَل» (۱۳۴۳)، مانیفستی فرهنگی در مواجهه با «فقر»، «جهل» و «الیناسیون» بود. این اثر با هشت اپیزود پیوسته، ساختاری رمانگونه و ارگانیک دارد. وحدت مکان (روستای بَیَل)، اتمسفر (مرگ و قحطی) و شخصیتهای ثابت، بَیَل را نه یک مکان جغرافیایی صرف، بلکه به یک «کلانالگوی دیستوپیایی» و نمادی از وضعیت فلاکتبار بشری بدل کرده است. ساعدی با بهرهگیری از دانش...


