«قوانین کار و حقوق کارگران در صنایع تئاتر و هنر»

• قرارداد کار: قرارداد کار معاهده ای است بین کارفرما و کارگر که شرایط کار، دستمزد، و دیگر موارد مربوط به شغل کارگر را مشخص می کند. این قرارداد می تواند شفاهی یا کتبی باشد، اما برای اطمینان بیشتر، توصیه می شود که قرارداد به صورت کتبی تنظیم شود.
• دستمزد: دستمزد شامل مبلغ پولی است که کارگر بر اساس قرارداد بابت کار انجام شده دریافت می کند. دستمزد باید متناسب با نوع کار و ساعات کاری باشد و در زمان های مقرر پرداخت شود.
• مزایا: علاوه بر دستمزد، کارگر ممکن است حق دریافت مزایای دیگری مانند پاداش، عیدی، حق مسکن، حق خواروبار، و حق اولاد داشته باشد. این مزایا باید در قرارداد کار ذکر شوند و به طور منظم پرداخت گردند.
• مرخصی: کارگران حق دریافت مرخصی های مختلف از جمله مرخصی سالیانه، مرخصی استعلاجی و مرخصی زایمان را دارند. تعداد روزهای مرخصی و شرایط آن باید مطابق با قانون کار و قرارداد تعیین شود.

اگر کارفرما از قوانین قرارداد کار پیروی نکند یا حقوق کارگر را نپردازد، کارگر می تواند به اداره کار مراجعه کرده و شکایت خود را ثبت کند. این اداره مسئول رسیدگی به شکایات کارگری و اجرای قانون کار است.

قانون کار در ایران

قانون کار ایران، که در سال ۱۳۶۹ به تصویب رسید، به منظور حمایت از حقوق کارگران و تنظیم روابط بین کارفرمایان و کارگران طراحی شده است. این قانون با دارا بودن ۱۲ فصل، جامعیت خاصی به خود گرفته است. هر یک از این فصول، بخش های مهمی از حیات کاری و حرفه ای کارگران و کارفرمایان را تحت پوشش قرار می دهد:

1. تعاریف و اصول کلی: این بخش شامل تعاریف اصلی و اصول بنیادین قانون کار است که برای فهم بهتر سایر فصول لازم است.
2. قرارداد کار: تنظیم شرایط و نحوه عقد قرارداد بین کارگر و کارفرما و تعیین حقوق و وظایف طرفین.
3. شرایط کار: مشخص کردن ساعات کاری، مرخصی ها، اضافه کاری و سایر مسائل مربوط به شرایط کار.
4. قوانین حفاظت فنی و بهداشت کار: تأکید بر ایمنی محیط کار و حفاظت فیزیکی و بهداشتی کارگران.
5. آموزش و اشتغال: فراهم کردن زمینه های لازم برای آموزش کارگران و بهبود مهارت های آنان.
6. تشکل های کارگری و کارفرمایی: اجازه تشکیل اتحادیه ها و سندیکاها برای دفاع از حقوق کارگران و کارفرمایان.
7. مذاکرات و پیمان های دسته جمعی کار: تشویق به مذاکره و عقد قراردادهای جمعی به منظور بهبود شرایط کار.
8. خدمات رفاهی کارگران: تأکید بر اهمیت فراهم آوردن امکانات رفاهی برای کارگران.
9. مراجع حل اختلاف: تعیین مراجع قانونی برای رسیدگی به اختلافات کاری بین کارگر و کارفرما.
10. قوانین شورای عالی کار: تنظیم نحوه عملکرد و وظایف شورای عالی کار.
11. جرایم و مجازات ها: تعیین مجازات هایی برای نقض قوانین کار.

این فصول کلیدی به گونه ای طراحی شده اند که تمامی جنبه های مرتبط با کار و کارگران را در بر می گیرند و به ایجاد یک محیط کاری منصفانه و ایمن کمک می کنند.

آیا کارگران تئاتر باید بیمه شوند؟

در قانون کار جمهوری اسلامی ایران، بیمه کردن کارگران توسط کارفرمایان یکی از الزامات اساسی است. کارفرمایان باید تمام کارگران خود را در سازمان تأمین اجتماعی بیمه نمایند.

عدم اجرای این قانون نه تنها به عنوان جرم شناخته می شود، بلکه می تواند پیامدهای ناگواری برای کارگران به همراه داشته باشد. کارگران حق دارند در صورت عدم بیمه شدن توسط کارفرما، برای استیفای حقوق خود از کارفرما شکایت کنند و که در این مورد حتما با وکیل بیمه تامین اجتماعی مشورت داشته باشید.

آیا امکان شکایت بدون قرارداد وجود دارد؟

در قانون کار ایران، حتی اگر کارگری قرارداد کتبی نداشته باشد، حقوق او به عنوان یک کارگر محفوظ است. قانون کار برای حمایت از کارگران در مقابل شرایط نابرابر و به منظور تضمین حقوق آنها حتی در نبود قراردادهای رسمی طراحی شده است.

کارگرانی که احساس می کنند حقوق آنها نقض شده است می توانند به اداره کار شکایت برده و رسیدگی قانونی خواستار شوند. اداره کار موظف به بررسی شکایات و اعمال قانون در صورت نقض آن است.

داشتن یک قرارداد کتبی، فرآیند طرح شکایت ساده تر می شود. با این حال، حتی بدون قرارداد کتبی نیز می توانید به آسانی وجود یک رابطه کاری بین خود و کارفرما را ثابت کنید. برای اثبات این رابطه در صورت نبود قرارداد کتبی، می توانید از مدارک زیر استفاده کنید:

• حکم کارگزینی، حکم ترفیع یا تغییر وضعیت شغلی
• فهرست حقوق کارمندان به همراه برگه مالیاتی مورد تأیید اداره دارایی
• دفاتر قانونی کارگاه یا اسنادی که نشان دهنده هزینه های مربوط به حضور کارگر در محل کار باشند
• کارت حضور و غیاب یا سیستم ثبت ورود و خروج
• فهرست حقوقی دوره ای کارگاه
• فیش حقوقی، چک پرداختی یا کارت افتتاح حساب بانکی که نشان دهنده پرداخت های کارفرما باشد
• گواهی بانکی مبنی بر واریز حقوق توسط کارفرما در دوره زمانی مشخص
• کارت بهداشت صادرشده از سوی اداره بهداشت کار
• گزارش های پزشکی قبل از استخدام
• درخواست برای اعزام بازرس به محل کار و بررسی شرایط کار
• جمع آوری گواهی های شهود از همکاران پیشین
• مدارک مربوط به مرخصی ها و ماموریت های رسمی از سوی شرکت
• فاکتورهای خرید و فروش کالاها برای شرکت یا معرفی نامه های کاری