هنر، خلق یک اثر زیبا نیست، بلکه نوعی شیوه زندگی و نگاه کردن به دنیا است
- شناسه خبر: 100235
- تاریخ و زمان ارسال: 20 آبان 1405 ساعت 13:40
خودتان را کامل برای هنرمند معرفی کنید؟
من شیوا فاطمی بوشهری، نقاش و هنرمند متولد سال ۱۳۶۴ در شیراز و فارغ‌التحصیل رشته صنایع‌دستی، گرایش سفال و سرامیک، از دانشگاه الزهرا هستم. فعالیت هنری‌ام را با سفال و سرامیک آغاز کردم و در دهمین دوسالانه ملی سفال ایران در سال ۱۳۹۰، موفق به کسب رتبه سوم مشترک در بخش سرامیک دیزاین شدم. دو اثرم نیز توسط موزه هنرهای معاصر خریداری شد. آشنایی با استاد محمدعلی یزدچی نقطه عطفی در مسیر هنری من بود. از سال ۱۳۸۸ به‌صورت جدی نقاشی آبرنگ را آغاز کردم و پس از شاگردی و همکاری با ایشان در آتلیه، تصمیم گرفتم فعالیت حرفه‌ای قبلی‌ام در حوزه مدیریت فروش را کنار بگذارم و تمام تمرکزم را به هنر اختصاص دهم. از سال ۱۳۹۲ تدریس آبرنگ را آغاز کردم و در این سال‌ها علاوه بر برگزاری کلاس‌ها و ورکشاپ در تهران و اصفهان، در نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی داخلی و بین‌المللی نیز حضور داشته‌ام. نخستین نمایشگاه انفرادی آبرنگم در سال ۱۳۹۱ در نگارخانه طوبی موزه زمان برگزار شد. همچنین آثارم در نمایشگاه‌هایی در کشورهای مختلف از جمله تایلند، نپال، اکوادور، آلبانی و لندن به نمایش درآمده‌اند. از تجربه‌های ارزشمند اخیرم، حضور آثارم در نمایشگاه خیابانی نیویورک و نمایش آن‌ها بر بیلبورد منطقه منهتن بوده است. همچنین دارای مدرک فنی‌وحرفه‌ای آبرنگ و عضو افتخاری رشته سفال و سرامیک مؤسسه توسعه هنرهای تجسمی معاصر هستم.امروز آبرنگ برای من فراتر از یک تکنیک نقاشی است؛ زبانی برای بیان احساسات، تجربه آزادی در رنگ و به تصویر کشیدن زیبایی‌های طبیعت و لحظه‌های زندگی.
روند آفرینش هنری برای شما چه مراحلی دارد؟
برای من آفرینش یک اثر هنری پیش از شروع نقاشی آغاز می‌شود؛ از دیدن و کشف کردن جزئیاتی که شاید در نگاه اول ساده به نظر برسند، اما برای من حامل حس و زیبایی خاصی هستند. معمولاً ابتدا سوژه‌ای توجهم را جلب می‌کند و بعد از بررسی ترکیب‌بندی، نور و فضای کلی کار، طراحی اولیه را انجام می‌دهم. اما در اجرای آبرنگ سعی می‌کنم بیش از حد به طرح اولیه وابسته نباشم و اجازه بدهم آب و رنگ مسیر خودشان را پیدا کنند.
یکی از جذابیت‌های آبرنگ برای من همین غیرقابل‌پیش‌بینی بودن آن است. گاهی زیباترین اتفاقات در لحظه‌هایی شکل می‌گیرند که همه‌چیز طبق برنامه پیش نمی‌رود. در نهایت تلاش می‌کنم اثر را بیش از اندازه پرداخت نکنم و بخشی از رهایی و تازگی رنگ‌ها را حفظ کنم. برای من مهم‌تر از بازنمایی دقیق یک سوژه، انتقال حس و حال آن به مخاطب است.
برای خلق آثارتان بیشتر به علاقه خودتان توجه داشتید یا اقتضای علاقه‌مندان و خریداران؟
قطعاً نقطه شروع خلق آثار من علاقه، احساس و نگاه شخصی خودم است. معتقدم هنرمند زمانی می‌تواند اثری صادقانه و ماندگار خلق کند که پیش از هر چیز با سوژه و فضای اثر ارتباط درونی برقرار کرده باشد.
البته نظر و سلیقه مخاطبان و علاقه‌مندان به هنر برایم ارزشمند است و از بازخوردهای آن‌ها استقبال می‌کنم، اما سعی می‌کنم در انتخاب موضوع و شیوه اجرای آثارم استقلال هنری خودم را حفظ کنم. به نظرم هنر نباید صرفاً برای جلب رضایت بازار یا پاسخ به سلیقه خریداران شکل بگیرد. دوست دارم مخاطب در کنار زیبایی بصری اثر، بخشی از احساس و جهان شخصی من را هم تجربه کند.
تاکنون بهترین تجربه شما در شاخه هنریتان چه بوده است؟
انتخاب یک تجربه به‌عنوان بهترین تجربه برایم کمی دشوار است، چون هر مرحله از مسیر هنری‌ام برای من ارزش و خاطره خاص خودش را داشته است.
برگزاری اولین نمایشگاه انفرادی‌ام در سال ۱۳۹۱ در نگارخانه طوبی موزه زمان، یکی از به‌یادماندنی‌ترین اتفاقات زندگی هنری‌ام بود. همچنین حضور در نمایشگاه‌های بین‌المللی و نمایش آثارم در بیلبورد منطقه منهتن نیویورک، تجربه‌ای بسیار هیجان‌انگیز و افتخارآمیز برایم بود. اما در کنار این اتفاقات، تدریس و دیدن پیشرفت هنرجویانم نیز از لذت‌بخش‌ترین بخش‌های مسیر هنری من است. اینکه می‌بینم هنرجویی با علاقه و تلاش، زبان شخصی خودش را در نقاشی پیدا می‌کند، برایم ارزشی فراتر از بسیاری از موفقیت‌ها دارد. فکر می‌کنم بهترین تجربه هنری من، مجموعه تمام این لحظه‌ها و احساس رشد و کشف مداومی است که هنوز هم ادامه دارد.
در پیمودن این مسیر هنری چقدر از حمایت خانواده و اطرافیانتان برخوردار بودید؟
حمایت خانواده و اطرافیانم در این مسیر همیشه برایم ارزشمند بوده است. انتخاب مسیر هنر، به‌خصوص زمانی که تصمیم گرفتم فعالیت شغلی قبلی‌ام را کنار بگذارم و به‌صورت جدی نقاشی را دنبال کنم، تصمیم مهمی در زندگی‌ام بود.
خوشبختانه همراهی و دلگرمی خانواده باعث شد با اطمینان بیشتری این مسیر را ادامه بدهم. در کنار خانواده، حضور استادان، دوستان و افرادی که در طول این سال‌ها به من اعتماد کردند و مشوقم بودند نیز نقش مهمی در رشد و پیشرفتم داشته است.
فکر می‌کنم در مسیر هنر، حمایت اطرافیان می‌تواند انگیزه‌بخش باشد، اما در نهایت این علاقه، پشتکار و باور درونی هنرمند است که او را به ادامه مسیر امیدوار می‌کند.
مشتاقیم بدانیم از چه زمانی احساس کردید نقاشی محور اصلی زندگی شما شده؟
فکر می‌کنم این اتفاق به‌تدریج شکل گرفت، اما نقطه عطف آن زمانی بود که متوجه شدم نقاشی برای من فراتر از یک علاقه یا سرگرمی است. در ابتدا در حوزه مدیریت فروش فعالیت می‌کردم، اما هرچه بیشتر با دنیای نقاشی و به‌خصوص آبرنگ آشنا می‌شدم، احساس می‌کردم جای واقعی من در همین دنیاست.
از سال ۱۳۸۸ که فعالیت جدی‌ام در آبرنگ آغاز شد، این علاقه روزبه‌روز عمیق‌تر شد تا جایی که تصمیم گرفتم مسیر شغلی قبلی‌ام را کنار بگذارم و تمام انرژی‌ام را صرف هنر کنم. شاید از زمانی که نقاشی به بخش جدایی‌ناپذیر زندگی روزمره‌ام تبدیل شد، فهمیدم دیگر نمی‌توانم آن را از زندگی‌ام جدا کنم. امروز نقاشی برای من فقط یک حرفه نیست؛ بخشی از هویت و شیوه نگاه من به دنیاست.
یادتان هست اولین نقاشی که کشیدید در چه سنی بوده و موضوع و متریالش چه بوده؟
بله، از دوران کودکی و حدود کلاس دوم یا سوم دبستان نقاشی می‌کشیدم. آن زمان بیشتر با مدادرنگی کار می‌کردم و تقریباً هر طرحی که توجهم را جلب می‌کرد، به‌خصوص شخصیت‌ها و تصاویر انیمیشن‌های دیزنی را نقاشی می‌کردم.
آن روزها شاید تصور نمی‌کردم نقاشی روزی به حرفه و بخش اصلی زندگی‌ام تبدیل شود، اما حالا که به گذشته نگاه می‌کنم، می‌بینم علاقه‌ام به دنیای تصویر و رنگ از همان سال‌ها همراه من بوده است.
بطور مختصر و موجز راجع به تمایلات و رویکرد مفهومی آثارتان برای هنرمند بگویید؟
رویکرد من در خلق آثارم بیشتر بر پایه احساس، زیبایی‌شناسی و ثبت لحظه‌های ساده اما تأثیرگذار زندگی است. به طبیعت، نور، رنگ و فضاهای آرام علاقه دارم و تلاش می‌کنم از طریق آبرنگ، حس و حال شخصی خودم را به تصویر بکشم.
بخش عمده‌ای از آثار من به طبیعت اختصاص دارد و در میان رنگ‌ها، سبز جایگاه ویژه‌ای در نقاشی‌هایم دارد. درختان از سوژه‌های موردعلاقه من هستند؛ تا جایی که هنرجویانم من را با نقاشی درخت می‌شناسند.
طبیعت برای من منبع اصلی الهام است. زمان زیادی را در طبیعت می‌گذرانم، مشاهده می‌کنم و از نور، رنگ‌ها، بافت‌ها و حال‌وهوای محیط ایده می‌گیرم.
در آثارم تلاش می‌کنم فراتر از بازنمایی یک منظره، حس و آرامشی را که از حضور در طبیعت تجربه می‌کنم به مخاطب منتقل کنم. دوست دارم نقاشی‌هایم دعوتی باشند برای مکث کردن و دوباره دیدن زیبایی‌های طبیعت.
اصولا فکر می‌کنید هنر به چه شکلی می تواند در بلوغ انسان مدرن موثر واقع شود؟
به نظرم هنر یکی از مهم‌ترین راه‌های شناخت خود و جهان پیرامون است. هنر به انسان کمک می‌کند دقیق‌تر ببیند، عمیق‌تر احساس کند و نسبت به محیط اطرافش آگاه‌تر و حساس‌تر شود.
در دنیای پرسرعت امروز، هنر فرصتی برای مکث، تأمل و فاصله گرفتن از روزمرگی فراهم می‌کند. همچنین باعث تقویت خلاقیت، صبوری، قدرت مشاهده و پذیرش تفاوت‌ها می‌شود.
من معتقدم هنر فقط خلق یک اثر زیبا نیست، بلکه نوعی شیوه زندگی و نگاه کردن به دنیاست. هنری که بتواند حس زیبایی‌شناسی، همدلی و توجه به طبیعت و انسان را در ما تقویت کند، می‌تواند نقش مهمی در رشد و بلوغ فردی و اجتماعی داشته باشد.
- مینا بنی هاشمی
