دغدغه‌ام ثبت لحظه‌های گذرای احساس و حرکت است

خودتان را کامل برای خوانندگان «هنرمندنیوز» معرفی کنید؟
روشنک وحیدی هستم. مسیر هنری‌ام را از دیرباز با طراحی و نقاشی آغاز کردم و بعدها به‌دلیل علاقه‌ام به دنیای خط و کالیگرافی، وارد این حوزه شدم. در آثارم، خط را فقط یک نوشته نمی‌بینم؛ بلکه عنصری بصری و حسی می‌دانم که با آن، احساسات درونی‌ام را بیان می‌کنم.
روند آفرینش هنری برای شما چه مراحلی دارد؟
روند آفرینش هنری برای من معمولاً از یک حس یا جرقه درونی شروع می‌شود. سپس با تکیه بر تجربه‌ام در طراحی، نقاشی و کالیگرافی، فرم و خط مناسب را انتخاب می‌کنم. در ادامه با حرکت‌های آزادانه و استفاده از ساختارهای نیمه‌خوانا و حسی، اثر را پیش می‌برم تا به آن انرژی و پویایی ببخشم. در نهایت با بازبینی و مداومت در کار، تلاش می‌کنم لحظه‌ای از حس و هیجانم را در هر خط و حرکت به تصویر بکشم.
به‌طور مختصر و موجز درباره تمایلات و رویکرد مفهومی آثارتان برای «هنرمند» بگویید؟
رویکرد من بیشتر انتزاعی است؛ خط را نه فقط برای خوانده‌شدن، بلکه برای حس‌شدن به کار می‌گیرم. دغدغه‌ام ثبت لحظه‌های گذرای احساس و حرکت است و به همین دلیل، ساختارهای نیمه‌خوانا، آزاد و حسی را ترجیح می‌دهم. برای من، اثر بیش از آنکه روایتگر یک متن باشد، انعکاسی از حال و انرژی درونی است.
اصولاً فکر می‌کنید هنر به چه شکلی می‌تواند در بلوغ انسان مدرن مؤثر واقع شود؟
به‌نظرم هنر می‌تواند فضایی برای توقف و بازگشت به خویشتن ایجاد کند؛ جایی که انسان مدرنِ گرفتارِ سرعت، بتواند احساساتش را ببیند و تجربه کند. هنر با زبانی غیرمستقیم، می‌تواند شناخت بهتر از خود، پذیرش پیچیدگی‌ها و ارتباط عمیق‌تر با دیگران را تقویت کند و من فکر می‌کنم این‌ها همان مؤلفه‌هایی هستند که به بلوغ انسان مدرن معنا می‌دهند.
تاکنون بهترین تجربه شما در شاخه هنری‌تان چه بوده است؟
بهترین تجربه هنری‌ام تاکنون، نمایشگاه «کرشندو ۲» در گالری «اچ» بود. این نمایشگاه که با همراهی استاد «کوروش قاضی‌مراد» برگزار شد، فرصت بسیار خوبی بود تا آثارم را در فضایی حرفه‌ای ارائه کنم و بازخورد مخاطبان را از نزدیک ببینم. «خطِ حسی» که امروز در کارهایم جریان دارد را از ایشان آموختم و همین همراهی و آموزش برای من بسیار ارزشمند بوده است.
برای خلق آثارتان بیشتر به علاقه شخصی توجه داشتید یا اقتضای سلیقه علاقه‌مندان و خریداران؟
من به علاقه و حس درونی خودم تکیه می‌کنم؛ چون معتقدم اثر باید از جانِ خود هنرمند بیرون بیاید. اما در کنار آن، نظرات و بازخورد علاقه‌مندان و خریداران را هم می‌شنوم و اگر جایی به بهتر شدن اثر یا برقراری ارتباط بیشتر با مخاطب کمک کند، از آن بهره می‌برم. برای من، تعادل بین «صداقتِ هنری» و «توجه به مخاطب» حائز اهمیت است.