فیلم کوتاه نتوانسته جایگاه حرفه‌ای خودش را پیدا کند
- شناسه خبر: 99868
- تاریخ و زمان ارسال: 21 اکتبر 2026 ساعت 14:54
ایده اولیه ساخت این فیلم از کجا شکل گرفت و چه چیزی شما را به سمت روایت داستان این زوج سوق داد؟
محمد اثناعشری: ایده اولیه فیلم از مشاهده عینی و گفت‌وگوهایی که میان من و پگاه سعیدی شکل گرفت به وجود آمد. این گفت‌وگوها به مرور ما را به سمت روایت این زوج و شکل‌گیری ایده اصلی فیلم هدایت کرد.
پگاه سعیدی: ایده اولیه این داستان زمانی شکل گرفت که ما دنبال لحظه انسانی قابل لمس برای همه انسان ها خارج از چارچوب جغرافیا و فرهنگ بودیم که بتواند در ساده ترین شکل در واقع حرف خودش را بزند و فیلم و جهان خودش را نشان بدهد، ایده ای که ما را به این سمت سوق داد این بود که بتوانیم بخش کوچکی از جهان انسان مدرن و شکل روابط انسانی را با برشی از زندگی روزمره نشان بدهیم و لحظه ای از بیان مشکلات انسانی در عصر مدرن را انتخاب و روایت کنیم، گاهی روح انسان نیشتری می خورد و مدت طولانی آن زخم خونریزی دارد و متوجه آن نیستید و نمی بینید و زمانی متوجه می‌شوید که خیلی آسیب دیده باشید و این جنس از آسیب شناسی از روابط انسان مدرن مدنظر جهان فیلم ما است.
چرا فروشگاه تخت‌خواب را به‌عنوان لوکیشن اصلی فیلم انتخاب کردید؟ آیا این فضا در شکل‌گیری مفهوم داستان نقشی فراتر از یک مکان معمولی دارد؟
محمد اثناعشری: انتخاب لوکیشن در درجه اول متناسب با فیلمنامه و فضای داستان انجام شد. فروشگاه تخت‌خواب صرفاً یک مکان برای پیشبرد قصه نیست و ویژگی‌های این فضا در شکل‌گیری حال و هوای اثر و روایت آن نیز مورد توجه قرار گرفت.
با گسترش پلتفرم‌های آنلاین و شبکه‌های اجتماعی، فرصت دیده‌شدن فیلم کوتاه بیشتر شده یا رقابت برای جلب توجه مخاطب دشوارتر از گذشته است؟
پگاه سعیدی: قطعا به سرعت اطلاع رسانی و تبلیغات و جذب طیف گسترده تری از مخاطب کمک هایی کرده ولی خب از طرفی آسیب ها شاید برای مصرف گرایی اثر بیشتر شده و همین امر سرعت در پخش اثر شاید گاهی باعث می شود که کمتر در مورد مورد موندگاری صحبت شود و اثر بخشی را پایین بیاورد.
در فیلم کوتاه، فرصت محدودی برای شخصیت‌پردازی و روایت وجود دارد. چطور تلاش کردید در همین زمان محدود، رابطه این دو شخصیت را برای مخاطب باورپذیر کنید؟
محمد اثناعشری: برای رسیدن به این هدف، بخش مهمی از تمرکز ما روی تمرین و نزدیک کردن بازیگران به شخصیت‌های فیلمنامه و همچنین ایجاد ارتباط و هماهنگی میان خود بازیگران بود. از سوی دیگر، تلاش کردیم شخصیت‌ها را در فیلمنامه با جزئیات بیشتری پرداخت کنیم تا حتی در زمان محدود فیلم کوتاه نیز مخاطب بتواند رابطه و جهان این دو شخصیت را باور کند.
به نظر شما جشنواره‌ها تا چه اندازه در دیده‌شدن فیلم‌های کوتاه و معرفی کارگردانان جوان به تهیه‌کنندگان و سینمای حرفه‌ای نقش دارند؟
پگاه سعیدی: جشنواره ها فرصتی هستند که فیلمساز بتواند خودش. آثارش و جهان بینی خودش را معرفی کند و این قرار است فرصتی بدهد برای ارتباط برقرار کردن با بقیه صاحبین آثار و تهیه کننده ها و اثر مورد بررسی قرار بگیرد.
محمد اثناعشری: یکی از اهداف مهم جشنواره‌ها ایجاد ارتباط و تعامل میان عوامل مختلف فیلمسازی است. این ارتباط می‌تواند زمینه آشنایی فیلمسازان با افراد و جریان‌های مختلف سینمایی را فراهم کند و طبیعتاً در مسیر رشد و شکل‌گیری حرفه‌ای یک فیلمساز، به ویژه در سالهای ابتدایی فعالیت، تأثیرگذار است.
بزرگ‌ترین چالش فیلمسازان جوان امروز برای ادامه فعالیت چیست؛ تأمین بودجه، پیدا کردن تهیه‌کننده، محدودیت‌های تولید یا امکان اکران و دیده‌شدن آثار؟
پگاه سعیدی: در عصری هستیم که هزینه فیلمسازی بسیار بالا رفته و جلب اعتماد تهیه کننده ها به طبع سخت تر شده و کار را برای فیلمسازان جوان به جهت جذب سرمایه نسبت به گذشته سخت تر کرده است.
به نظر شما فیلم کوتاه در سینمای ایران صرفاً سکوی پرتابی برای ورود به سینمای بلند است یا می‌تواند به‌عنوان یک قالب مستقل، جایگاه حرفه‌ای و اقتصادی خودش را داشته باشد؟
محمد اثناعشری: به نظر من، فیلم کوتاه در سینمای ایران هنوز نتوانسته به طور کامل به عنوان یک قالب مستقل، جایگاه حرفه‌ای و اقتصادی خودش را پیدا کند و یکی از دلایل آن، نبود احساس نیاز کافی نسبت به این قالب در میان مخاطبان و حتی بخشی از فعالان سینماست. به نظرم می‌توان تمرکز بیشتری روی عرضه فیلم‌های کوتاه در پلتفرم‌ها و همچنین اکران عمومی آن‌ها گذاشت. در نهایت، فیلم برای مخاطب تولید می‌شود و اگر بتوانیم ارتباط مستقیم‌تر و گسترده‌تری میان فیلم کوتاه و مخاطب ایجاد کنیم، می‌توان به شکل‌گیری یک چرخه حرفه‌ای و اقتصادی مستقل برای این قالب امیدوار بود.
اگر بخواهید وضعیت آینده فیلم کوتاه ایران را در پنج سال آینده پیش‌بینی کنید، به چه تغییراتی امیدوارید و از چه روندهایی نگران هستید؟
پگاه سعیدی: در سالهایی که به عنوان مخاطب در این جشنواره حضور داشتم شاهد این بوده ام که این جشنواره در سالهای گذشته تاثییر مثبتی در مسیر کاری فیلمسازهای زیادی بوده و امیدوارم همین روند در سالهای آینده ادامه دار باشد.
- خبرنگار: عباسعلی اسکتی
