حمیدرضا نعیمی معتقد است: حالا که بیش از سه دهه از جنگ تحمیلی گذشته، شایسته است که رویکرد و نگاهمان را نسبت به موضوعات جنگی و شخصیتهای آن تغییر دهیم و فقط با یک برداشت یکسویه به سمت آنها نرویم.
یک سال پیش دوستداران پرویز پورحسینی، خبر درگذشت او را با ناباوری وبهتزدگی شنیدند. آنان امید بسته بودند که بازیگر محبوبشان میتواند کرونا را به زمین بزند ولی این ویروس نفرتانگیز امید آنان را به باد داد و جامعه هنری را بار دیگر به سوگ نشاند.
حامد کیان، زادهی زایشگاه محله مولوی تهران، لیسانس مترجمی زبان انگلیسی و صدابردار؛ از رادیو و واحد دوبلاژ تا فضای نشر و انتشارات و بالطبع تولید حدود سه هزار ساعت تولید کتاب گویا و مجموعههای صدای شاعر و مترجم؛ از جمله: آقایان رضا رضایی، ع.پاشایی، احمد پوری، هوشنگ چالنگی، کاظم رضا، کاظم فرهادی، مهرداد اسکویی و... در نشر «کارگاه اتفاق»، صداگزاری پادکستهایی از جمله «رادیو نو» متعلق به «نشر نو» و ضبط و تولید بستههای صوتی در حوزههای مختلف.
مجتبی دل زنده، از هفت سالگی، آواز را با گروههای امور تربیتی آغاز کرده و موسیقی را به صورت علمی از سال هفتاد و هفت با تئوری موسیقی نزد حسین خسرویان و سلفژ را نزد اساتید دانشگاه تهران حمیدرضا دیبازر، امیر اسلامی و پروفسور تنگیز شاولوخاشویلی ادامه فرا گرفته است، آواز پاپ را با زنده یاد استاد محمدنوری و آواز کلاسیک را نزد خانمها رضایی، آریا زند، هاسمیک کاراپتیان از ارمنستان و پروفسور ژاسمن مدرس کنسرواتوار پاریس و پروفسور الدار گجادزه در کنسرواتوار تفلیس گرجستان ادامه داده است.
هومن حسین نژاد کلائی، متولد سه شهریور هزار و سیصد و شصت، بازیگر و کارگردان، مازندران، باب، دیپلم بازیگری و فوق دیپلم کارگردانی، کارشناسی تدوین، کارگردان تئاتر موزیکال «زمین مهربانی» که منتخب یونسکو و انجمن صلح شد و تئاتر «ننه شهرزاد در سرزمین عجائب»
افسون منتظری، متولد هزار و سیصد و پنجاه و دو، تهران، نقاش و مدرس سابق دانشگاه الزهرا، کارشناس ارشد نقاشی از دانشگاه الزهرا در رشته نقاشی، کارشناسی نقاشی از دانشگاه آزاد تهران مرکز دانشکده هنر و معماری و دیپلم گرافیک از هنرستان هنرهای تجسمی دختران، دبیر اجرایی دو اکسپو دانشجویی و اکسپو هنرمندان پیشکسوت در سالهای نود و شش و نود و هشت که بیش از پنجاه نمایشگاه گروهی و سه نمایشگاه انفرادی در ایران، ونکور، کانادا و فرانسه داشته است.