بیش از هر چیز به نمادپردازی و استفاده از نشانهها علاقهمند هستم
- شناسه خبر: 99340
- تاریخ و زمان ارسال: 25 سپتامبر 2026 ساعت 14:32
خودتان را کامل برای مخاطبان «هنرمند» معرفی کنید.
اسما قاسمینژاد هستم، متولد مردادماه ۱۳۷۹، ساکن مشهد و فارغالتحصیل مهندسی معماری از یکی از دانشگاههای غیرانتفاعی مشهد. نقاشی را از کودکی و بهصورت خودآموخته، با تکنیک سیاهقلم آغاز کردم و تا اوایل دهه بیست زندگیام این مسیر خودآموز را ادامه دادم. در این سالها تکنیکهای مختلفی مانند آبرنگ و پاستل را نیز تجربه کردم. اما از سال ۱۴۰۲ با استاد هادی تقیزاده آشنا شدم و از آن زمان تاکنون، زیر نظر ایشان بهصورت حرفهای در زمینه تکنیک رنگروغن فعالیت میکنم.در ابتدای این مسیر، یادگیری رنگروغن را با بازطراحی آثار هنرمندان دیگر آغاز کردم و پس از کسب تجربه و شناخت بیشتر از تکنیک، بهتدریج به سمت خلق آثار ذهنی و ایدههای شخصی و اورجینال خودم رفتم. تجربه ی شرکت در نمایشگاه گروهی به نام «مهد هنر» با کیوریتوری آیناز زارعی را در سال ۱۴۰۲ دارم.
روند آفرینش هنری برای شما چه مراحلی دارد؟
برای من، نقاشی ابزاری برای بیان ایدهها و مفاهیمی است که شاید فراموش شدهاند یا کمتر مورد توجه قرار گرفتهاند. به همین دلیل، پیش از آغاز هر اثر معمولاً در کتابها، مقالات و منابع مختلف جستوجو میکنم تا عناصر و نشانههایی را پیدا کنم که بتوانند مفهوم موردنظرم را به بهترین شکل بیان کنند. پس از شکلگیری ایده، اتودهای مختلفی میزنم تا به ترکیببندی و شیوه بیان مناسب برسم. در آثارم بیش از هر چیز به نمادپردازی و استفاده از نشانهها علاقهمندم و به همین دلیل، نور، بافت، رنگ و جزئیات در هر اثر متناسب با مفهوم آن شکل میگیرند و هویت منحصربهفرد خودشان را پیدا میکنند.
برای خلق آثارتان بیشتر به علاقه خودتان توجه داشتهاید یا به اقتضای علاقهمندان و خریداران؟
مفهوم و ایده در نقاشی برای من آنقدر پررنگ است که ترجیح میدهم مسیر خلق آثارم را صرفاً بر اساس ترندهای روز هنر، سبکهای پرطرفدار یا سلیقه بازار تعیین نکنم. بنابراین میتوانم بگویم علاقه و دغدغه شخصی من نقطه آغاز هر اثر است.
بااینحال، تصویری که مخاطب با آن مواجه میشود و احساسی که اثر در او ایجاد میکند، برایم اهمیت زیادی دارد. همیشه تلاش میکنم ماندگاری اثر در ذهن مخاطب بیشتر شود؛ بهگونهای که فقط آن را نبیند، بلکه بتواند نشانهها و نمادهای آن را کشف کند و در نهایت، برداشت و روایت شخصی خودش را از اثر داشته باشد.
تاکنون بهترین تجربه شما در شاخه هنریتان چه بوده است؟
فکر میکنم آشنایی با استاد هادی تقیزاده تأثیر بسیار زیادی در مسیر هنری من داشته است. پس از آشنایی با ایشان، نگاه من به نقاشی، هنر و حتی هدفی که از خلق اثر دنبال میکردم، تغییر کرد. هنر برایم جدیتر و پررنگتر شد و به همین دلیل، این آشنایی را یکی از مهمترین و بهترین تجربههای مسیر هنری خودم میدانم.
در پیمودن این مسیر هنری چقدر از حمایت خانواده و اطرافیانتان برخوردار بودهاید؟
طبیعتاً فعالیت هنری، مسیر و سلیقه خاص خودش را دارد و شاید همیشه برای اطرافیان بهطور کامل قابل درک نباشد. بااینحال، حمایت خواهرم در پیشرفت و قدمهایی که در این مسیر برداشتهام، تأثیر زیادی داشته است.
در کنار او، دو دوست ارزشمندم نیز همواره منتقدان خوبی برای من بودهاند و با نگاه و بازخوردهایشان به بهتر شدن آثارم کمک کردهاند. حضور و حمایت این افراد برای من در ادامه دادن این مسیر بسیار ارزشمند بوده است.
مشتاقیم بدانیم از چه زمانی احساس کردید نقاشی محور اصلی زندگی شما شده است؟
بعد از به پایان رساندن دانشگاه و دریافت مدرک معماری، احساس میکردم معماری مسیری نیست که بخواهم آن را در ادامه زندگیام دنبال کنم. به همین دلیل تصمیم گرفتم به علاقه شخصی خودم فرصت بدهم و با آزمونوخطا، میزان جدیت و ظرفیت این علاقه را برای خودم محک بزنم.
بهتدریج این احساس در من شکل گرفت که حتی اگر مسیر پیش رو سخت و طولانی باشد، میخواهم بهعنوان یک هنرمند شناخته شوم. در آن مقطع متوجه شدم نقاشی برای من صرفاً یک سرگرمی یا تفریح نیست؛ بلکه انتخابی جدی برای بخشی از مسیر زندگیام است.
یادتان هست اولین نقاشیای که کشیدید در چه سنی بوده و موضوع و متریال آن چه بوده است؟
دورترین خاطرهای که از نقاشی دارم، به هفتسالگیام برمیگردد. در دفتر نقاشیام مجموعه ای از خطوط موجدار متصل به هم را با مدادرنگی قهوهای کشیده بودم. شاید عجیب به نظر برسد، اما احساس میکنم عشق به نقاشی همان لحظه در من شکل گرفت؛ حسی که حتی در آن سن هم بهوضوح آن را تجربه کردم. از آن زمان به بعد، نقاشی به یکی از جداییناپذیرترین بخشهای زندگی من تبدیل شد.
- خبرنگار بخش تجسمی: مینا بنیهاشمی
با ورق زدن گالری زیر، شما را به تماشای منتخبی از نقاشیهای رنگروغن «اسما قاسمینژاد» دعوت میکنیم؛ آثاری که حاصل تجربه، خلاقیت و نگاه شخصی این هنرمند جوان هستند.
