یک نوع گروتسک مفهومی!

هنرمندنیوز: نمایش «دیکته طور» اثر علیرضا معروفی. چند سال قبل در تماشاخانه مولوی نمایش «تلفات» را از این کارگردان دیده بودم که چطور ذهن مخاطب را تسخیر کرده بود. نمایشی با موضوعی خاص که تک تک کاراکترهایش سمپات بودند. دیکته طور نیز ازین قائده مستثنی نبود. معروفی به طراحی های صحنه پر زرق و برق اعتقادی ندارد و در نمایش‌های او اکسسوری ها بار بصری و البته مفهومی کار را بر دوش میکشند. چه بسا گاه اکسسوری ها نیز کاراکتر دارند. یک نوع گروتسک مفهومی، جوری که شما را یاد تئاترهای دهه ۹۰ اروپای شرقی میاندازد.

در دیکته طور، که اتفاقا انتخاب نامش هم بسیار هوشمندانه است، شاهد ظهور و به اوج رسیدن یک دیکتاتور هستیم که در قالب یک خانواده رشد میکند.

بازی ها درست، به اندازه و به جا هستند و به طرز معجزه آسایی همه چیز در سر جای خود قرار گرفته است. از بازی‌های درخشان بازیگران هم نباید گذشت. از مجید رحمتی و کیمیا خلج قبلا بازی‌های درخشان کم ندیده بودم، ولی ایمان سلگی، الهه زحمتی، جواد موسوی و آهو‌ شفیعی نیز در این نمایش بسیار درخشان بودند.

«دیکته طور» هرشب ساعت ۲۰/:۳۰ در تماشاخانه ایرانشهر به روی صحنه میرود. مهم نیست مخاطب حرفه ای تئاتر هم نباشید، چون قطعا از دیدنش لذت خواهید برد.

نویسنده: فرهنگ روشنی / کارگردان و بازیگر تئاتر