پوستر هفتاد و نهمین فستیوال کن سال ۲۰۲۶

هنرمندنیوز: سی‌وپنج سال پس از  نخستین نمایش جهانی  فیلمِ ریدلی اسکات در ۲۰ مه ۱۹۹۱ در کن، «تلما و لوئیز» بار دیگر به‌عنوان قهرمانان این فیلم، در  پوستر رسمی فستیوال، زنده می شوند.

این دو مبارز فراموش‌نشدنی، پیش داوری های  سرسخت گذشته  را واژگون کردند و برخی از کلیشه‌های سینمایی و سیاسی را در هم شکستند. آن‌ها نماد آزادی مطلق و دوستی بی‌پایان شدند و  راه رهایی را تا پایان رفتند و با دلاوری بسیارفداکاری برای آن را پذیرفتند. به یاد آوردن آن‌ها امروز، به معنای جشن گرفتن برای  راهی  است که پیموده شده، بی‌آن‌که مسیر باقی‌مانده را نادیده بگیریم.

لوئیز که تی شرتی سفید بر تن دارد و ارام به نظر می رسد، ما را نگاه می کند و به چالش می کشد.

تلما که هفت‌تیری در جیب پشت شلوار جین اش دارد ، از پشت عینک آفتابی‌اش افق را می نگرد. هر دو با سرافرازی در یک فورد ثاندربرد مدل ۱۹۶۶ِ روباز نشسته‌اند.  آنها زیر آفتاب آرکانزاس، در آمریکایی متروک، راه می‌افتند و از زندگی، از جامعه، از مردانی که به آن‌ها آزار رسانده‌اند می‌گریزند، تا  راه خودشان را بیابند و یا بیافرینند.

باورهای آوان گارد  سال ۱۹۹۱  که در «تلما و لوئیز» جریان دارند، هنوز هم امروز ذهن ما را درگیر می کنند.  از این رو، جشنواره کن،  برای باز نمود آن‌ها، این عکس سیاه‌وسفیدِ از یک صحنه‌ را برای فیلمی پر از رنگ زندگی برگزیده است؛ فیلمی که زندگی و مبارزه‌های همیشگی برای رهائی از بند های خویش را برجسته می کند.

در سال ۱۹۷۷، ریدلی اسکات با نخستین فیلمش، «دوئلیست‌ها»، به کن آمد؛ فیلمی که در بخش مسابقه حضور داشت و جایزه هیئت داوران بهترین  نخستین فیلم  را برد. در سال ۱۹۹۱، او برای هفتمین فیلم بلندش، با فیلمنامه‌ای از کالی خورِی (برنده اسکار و گلدن گلوب ۱۹۹۲)، تصمیم گرفت  کدهای فیلم های  جاده‌ایِ مردانه را بر هم بریزد و این ژانر سینمایی را،  برای باز گوئی ی حماسه‌ای نفس‌گیر، زنانه کند که به گریزی  بی‌بازگشت  می‌انجامد. او نشان می دهد که چگونه  بازپس‌گیری حاکمیت بدن و خواسته‌هایشان،  بهایی سنگین برای این دو قهرمان به دنبال می آورد.

گفتنی است که در زمان اکران در آمریکا، این «ایزی رایدر» زنانه،  بحث‌ها و جنجال‌هایی برانگیخت. اما پیروزی ای بی چند و چون را  هم در پی داشت.  این اثرِ هنجارشکنِ ریدلی اسکات همچون انفجاری رهایی‌بخش،  به نقطه ی عطفی در تاریخ بازنمایی زنان در سینما تبدیل گردید و از نسلی  به نسل دیگر رسید و اکنون  فیلمی “کالت” به شمار می آید.  به‌لطف این دو بازیگر خیره‌کننده‌- که یادآور زوج ردفورد–نیومن در «بوچ کسیدی و ساندنس کید» می شوند- فیلم سرودی می شود  برای نشان دادن  دوستی زنانه در طبیعتی وحشی و باشکوه از میدوست . صحنه هائی که با موسیقی متن” هانس زیمر” مانند یک وسترن فیلم‌برداری شده‌اند. دو بازیگر استثنایی،” جینا دیویس” و “سوزان ساراندون”، جان و دلِ خود را به شخصیت‌هایشان می‌بخشند و با نیروی بازی‌شان آن‌ها را به چهره‌هایی نمادین بدل می‌کنند.

سی و پنج سال پیش، دو شخصیت اصلیِ نخستین فیلم جاده‌ایِ زنانه و فمینیستیِ سینما، با جریان بادی  از آزادی که از پشت سرشان می‌وزید، جهش بزرگ را برگزیدند. آن‌ها به نمادهایی جاودان بدل شدند. امروز، آن‌ها رو‌به‌روی ما ایستاده‌اند و میراث خود را می‌نگرند.

جشنواره کن از روز ۱۲ تا تا ۲۳ ماه مه برگزار خواهد شد.